Erken!

Pasen is allang geweest en toch blijft het me bezig houden. Regelmatig galmen de laatste woorden van Jezus door mijn gedachten, vanuit het niets klinkt het dan ineens: ‘Het is volbracht!’. Vervolgens is het stil en vraag ik mij af wat ik toch met die woorden moet, waarom herhalen ze zich en wat willen ze me vertellen?

Vorige week stond een dominee stil bij psalm 130 en 131. Letterlijk stil. Want hoe kan je te midden van zoveel, zoveel te doen, zoveel onrust, zoveel chaos, hoe kun je dan rust en stilte vinden? Hoe lukt het om naar je eigen hart en ziel te luisteren als het geluid van de wereld zo overweldigend is?
Zijn antwoord was mij schokkend, eenvoudig en ingewikkeld. Diep van binnen kende ik dit antwoord en had ik het voor een gedeelte wel geprobeerd te doen, maar volledig, dat durfde ik nog niet aan. En toch bleek ik er deze keer niet aan te ontkomen: ‘Erken God’, was zijn opdracht. Des te meer toen een vriendin mij gisteren nog herinnerde aan de woorden van psalm 46: ‘Staak de strijd, erken dat ik God ben, verheven boven de volken, verheven boven de aarde’.
Dat gaat zo in tegen mijn karakter, een karakter die het zo graag zelf wil doen. De overwinning zelf willen bevechten, omdat ik dan alleen er trots op kan zijn en blij mee kan zijn. En opnieuw klinken die laatste woorden van Jezus: ‘Het is volbracht’. Hij heeft het voor mij gedaan, Hij heeft voor mij de strijd gestreden én de overwinning behaald! Niets kan ik daar aan toevoegen. Maar dat geeft mij niet direct de rust waarnaar ik zoek. Want ik ervaar de strijd nog steeds en ik vraag me af wat ik mis? En terwijl ik zit te bladeren in mijn Bijbel kom ik woorden van Mozes tegen die hij sprak vlak voordat ze door de Rietzee zouden trekken, daar zegt hij:

‘Wees niet bang, wacht rustig af.
Dan zult u zien hoe de Heer vandaag voor u de overwinning behaalt.
De Egyptenaren die u daar nu ziet, zult u hierna nooit meer terugzien.
De Heer zal voor u strijden, u hoeft zelf niets te doen.’

Neem even een moment om het je te verbeelden. Heldhaftig heb je de stap genomen om weg te gaan uit dat land en nu sta je daar… water voor je, onmogelijk om daar doorheen te gaan. En in de verte buldert het geluid van de wagens en paarden van de Egyptenaren, ja je kunt ze zelfs zien naderen! Je kunt geen kant op. Gevangen.
Herkenbaar voor een situatie uit je eigen leven? Voor mij wel. Je hebt een dappere keus gemaakt en zit te wachten op die doorbraak. Vooruit is nog niet mogelijk en van achteren dreigt een aanval van de vijand. Hoe kun je dan rust vinden?

20170724_123718[922]

Door God te erkennen als de Overwinnaar, jouw Overwinnaar. Je blik op te richten naar Hem en je leven in Zijn handen te leggen. Dan hoef je niet bang te zijn, dan lukt het je om rustig af te wachten, omdat je deze belofte hebt:

‘Vandaag zal Hij voor jou de overwinning behalen, want:
Hij geeft het Zijn lieveling in de slaap. (psalm 127:2)

En nee, dit is geen makkelijk antwoord en opdracht en daarom wil ik afsluiten met deze bemoediging uit psalm 130 en 131, en wil ik deze woorden voor jou bidden:

Geliefde, hoop op de Heer!
Bij de Heer is genade,
bij Hem is bevrijding,
altijd weer. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s